Central Information Commission raps Puducherry for RTI violation

 The Central Information Commission has pulled up Puducherry government for violating provisions of the RTI Act by appointing a single person as public information officer as well as the first appellate authority in a government college. 

The case relates to some information sought by RTI activist L Selvam Flaubert from Bharathiar Palkalaikoodam, a government performing arts college in Puducherry. Information commissioner Yashovardhan Azad, who heard an appeal from Flaubert through videoconferencing on August 2, asked the chairman of the college to rectify the mistake of appointing the same person as public information officer as well as the first appellate authority. 

Azad also pulled up the government for not providing full information - year of establishment of the Karaikal branch of the college, number of employees engaged with names, salary and wages, budget allocation and reasons for closure of the branch - sought by Flaubert. 

The PIO and the first appellate authority, while providing much of the information sought by the RTI activist, said the reason for closure could not be provided as the relevant records were untraceable. The commission directed the government to conduct an inquiry to fix responsibility on officials concerned for loss of records. The government has to send the action taken report to the commission within a month. 

The public information officer, on June 15, 2012, sought three months time to furnish reasons for closure of the Karaikal branch of the college. He said the files were not traceable and he needed time to search them. An appeal to the appellate authority also evoked a similar response on October 30, 2012. 

The activist then preferred an appeal before the central information commission on November 5, 2012. In his complaint, the activist charged that the PIO was deliberately hiding information. 

அரசு ஊழியரின் ஊதியத்தை அறிந்து கொள்ள மக்களுக்கும் உரிமை உண்டு.

அரசுப் பணியில் உள்ள கணவரின் ஊதியத்தை அறிந்துக் கொள்ள மனைவிக்கு முழு உரிமை உண்டு என்று மத்திய தகவல் ஆணையம் விளக்கம் அளித்துள்ளது.

டெல்லி அரசின் உள்துறை அமைச்சகத்தில் பணியாற்றும் தனது கணவரின் ஊதிய விவரங்களை அளிக்குமாறு தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தில் ஜோதி ஷெராவத் என்பவர் மனு தாக்கல் செய்தார்.

ஆனால் ஊதிய விவரங்களை ஜோதிக்கு அளிக்கக்கூடாது என்று அவரின் கணவர் எழுத்துபூர்வமாக கேட்டுக் கொண்டார். இதைத் தொடர்ந்து ஊதிய விவரங்களை அளிக்க டெல்லி உள்துறை அமைச்சகம் மறுத்துவிட்டது.

இதுதொடர்பாக மத்திய தகவல் ஆணையர் ஸ்ரீதர் ஆச்சார்யலுவிடம் மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டது. இந்தப் புகாரை விசாரித்த அவர், ஜோதி ஷெராவத்தின் கணவரின் ஊதிய விவரங்களை உடனடியாக அளிக்குமாறு உத்தரவிட்டுள்ளார். இதை செய்யத் தவறினால் கடும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று டெல்லி உள்துறை அமைச்சகத்தை அவர் எச்சரித்துள்ளார்.

பொதுமக்களுக்கும் உரிமை உண்டு

இந்த விவகாரம் தொடர்பாக அவர் அளித்துள்ள விளக்கம் வருமாறு: கணவர் அரசு ஊழியராக இருந்தால் அவரின் ஊதிய விவரங்களை அறிந்துக் கொள்ள மனைவிக்கு முழு உரிமை உண்டு.

மேலும் மக்களின் வரிப் பணத்தில் இருந்துதான் அரசு ஊழியர்களுக்கு ஊதியம் வழங்கப்படுகிறது. எனவே அரசு ஊழியரின் ஊதியத்தை அறிந்து கொள்ள மக்களுக்கும் உரிமை உண்டு. இதுதொடர்பாக அளிக்கப்படும் மனுக்களை அரசுத் துறைகள் நிராகரிக்கக்கூடாது என்று ஸ்ரீதர் ஆச்சார்யலு தெரிவித்துள்ளார்.

Government issues guidelines for better implementation of RTI Act

The Department of Personnel and Training (DOPT), Ministry of Personal public Grievances and pensions, government of India, issued a guideline and templates for better implementation of section 4 (1) (b) of the Right to Information Act (RTI) and asked the states and union territories to implement it to bring transparency into the administration at local level.

According to sources, in order to further improve the proactive disclosure, government of India constituted a task force on Suo Moto disclosure in May 2011 which included representatives of civil society organizations active in the field of RTI.

Sources said that section 4 (1) (b) of the RTI act lays down the information which should be disclosed by public authorities on pro active basis. The purpose of the pro active disclosure is to place large amount of information in public domain on a proactive basis to make functioning of the public authorities more transparent and also to reduce the need for filling individual RTI applications.

Though, experiences suggests that governments have not been implementing it and people have to file RTI applications which ideally should be available on pro-active disclosure where one need not to file an RTI application.

The task force recommended guidelines for disclosure by state governments along with templates for disclosure at various levels. Four Illustrative templates have been recommended for disclosures under Public Distribution System (PDS), Panchayats, MANERGA, Primary and Secondary schools. These four areas have been selected on the ground that they constituent some of the most significant services being provided at the ground level.

"The templates would not only improve the quality of disclosure but would also facilitate more transparency in governance'' says Pankti Jog of Mahiti Adhikar Gujarat Pahel (MAGP), one of the constituents of Task force.

"If the guidelines and templates of pro-active disclosures implemented, it will help a lot to bring transparency in administration and lower the pendency of appeals before the Gujarat Information Commission (GIC) as citizen have to approach to GIC even in matters which should be available on pro-active disclosure'' Jog said.

The templates and guidelines issued by government provide the methods about how the information at local level should be displayed or make available pro-actively.

தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்ட மனுக்களை தபால் அலுவலகத்திலேயே கொடுக்கலாம்.

உங்கள் ஊர் அஞ்சலகம் அந்தக் கடமையைச் செய்கிறதா?

தகவல் உரிமைச் சட்டத்தின்கீழ் மத்திய அரசிடம் ஏதாவது தகவல் கேட்க எண்ணுகிறீர்களா? ஆனால் அந்த அலுவலகத்தின் முகவரி தெரியவில்லையா அல்லது அதை நேரில் தேடிக் கண்டுபிடித்து அதற்கான மனுவை அனுப்ப அவகாசமில்லையா அல்லது அதற்கான பதிவுத் தபால் கட்டணத்தை மிச்சப்படுத்த எண்ணுகிறீர்களா?

நீங்கள் எங்கும் அலைய வேண்டாம். உங்களுக்கு அருகில் இருக்கும் தபால் நிலையங்களில் அந்த மனுவைக் கொடுத்து விட்டால் போதும். அவர்களே சம்பந்தப்பட்ட அலுவலகத்திற்கு அனுப்பி வைத்து விடுவார்கள்!

நம்ப முடியவில்லையா? சந்தேகமே வேண்டாம், சட்டம் அப்படித்தான் சொல்கிறது.

ஆனால் பல தபால் நிலையங்களில் நீங்கள் மனுவைக் கொண்டு கொடுத்ததும் வாங்க மறுப்பார்கள். ஏனெனில் அவர்களுக்கு அப்படி ஒரு விதிமுறை இருப்பதே தெரியாது. ‘புதிய தலைமுறை’ அஞ்சல்துறை அதிகாரிகளிடம் இதைப் பற்றி விசாரித்தபோது அவர்கள் சொன்ன பதில், ‘இப்படி ஒரு சுற்றறிக்கை இருப்பதே எங்களுக்குத் தெரியாது’.!

 இதற்கான ஆணைகள் தகவல் உரிமைச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்த 2005ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதமே பிறப்பிக்கப்பட்டு விட்டன. அஞ்சலகங்கள் மத்திய அரசு, மத்திய அரசின் அமைச்சகங்கள், அவை சார்ந்த துறைகள், பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றின் மத்திய உதவிப் பொதுத் தகவல் அதிகாரிகளாக (Central Assistant public information officers - CAPIO) செயல்பட வேண்டும் எனப் பிரதமர் ஆணையிட்டார். இதற்கான விரிவான சுற்றிக்கையை 17.10.2005 அன்று அஞ்சல் துறையின் துணை டைரக்டர் ஜெனரலாக இருந்த கல்பனா திவாரி, அப்போது தமிழ்நாடு வட்டத்தின் தலைமை அஞ்சல் அதிகாரியாக இருந்த திருமதி. வத்சலா ரகுவிற்கு அனுப்பியுள்ளார்  (Do.No.3&38/05&PG). அவரும் (Chief Postmaster General) ’அவசரம்... கோட்ட அஞ்சல் அதிகாரிகளுக்கு இதைத் தெரியப்படுத்துங்கள்’  என்று 2005ம் ஆண்டு அக்டோபர் 24ம் தேதி குறிப்பெழுதியிருக்கிறார்.

சரி, அந்த சுற்றிக்கை சொல்வது என்ன?

1.மத்திய அரசிடம் தகவல் கோரி வரும் விண்ணப்பத்தின் மூன்று நகல்களைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும். விண்ணப்பம் சரியாக நிரப்பப்பட்டுள்ளதா எனச் சரி பார்க்க வேண்டும். மனு     தெளிவாக இல்லை என்றால் அதைத் தெளிவாக     எழுத உதவ வேண்டும்.

2.மூன்று நகல்களில் ஒரு நகலில் ஒப்புதல் அளித்து அப்போதே விண்ணப்பதாரரிடம் ஒப்படைத்துவிட வேண்டும்.

3.விண்ணப்பத்தோடு தகவல் பெற செலுத்தப்படும் கட்டணம் வங்கி வரைவோலையாகவோ, போஸ்டல் ஆர்டராகவோ, நீதிமன்ற ஸ்டாம்ப்பாகவோ இருக்கலாம். அவை எல்லாமே ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கவை. அதனால் கட்டணம் இப்படித்தான் செலுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும் எனச் சொல்லி அலைக்கழிக்கக் கூடாது

4.மற்றொரு நகலை எந்த அலுவலகத்திற்கு அனுப்பி விட வேண்டுமோ அந்த அலுவலகத்திற்கு பதிவு அஞ்சல் மூலம் அஞ்சல் அலுவலகமே அனுப்பிவிட்டு விண்ணப்பதாரருக்கு அந்தத் தகவலைத் தெரிவிக்க வேண்டும். இதற்காக அஞ்சல் அலுவலகம் தனிப்பதிவேடுகளையும் விண்ணப்பதாரரால் ஒப்படைக்கப்பட்ட மூன்று     நகல்களில் ஒரு நகலையும் பராமரிக்க வேண்டும்.

5.இதே நடைமுறையில் முதல் மேல்முறையீடு     விண்ணப்பதையும் புதுடெல்லியில் இயங்கும் மத்திய தகவல் ஆணையத்திற்கு இரண்டாவது மேல்முறையீடு விண்ணப்பத்தையும் அஞ்சல்     அலுவலகத்திலேயே ஒப்படைத்துவிடலாம். இந்தப் பணிகள் எதற்கும் கூடுதல் கட்டணம் ஏதும் அஞ்சல் அலுவலகத்திற்கு செலுத்த வேண்டியது இல்லை.

அஞ்சல் அலுவலகங்கள் செய்தாக வேண்டிய இந்த மக்கள் சேவை மக்களுக்குத் தெரியாது. ஏன், அஞ்சல் துறையில் பணியாற்றும் 70 சதவிகித அதிகாரிகளுக்குத் தெரியாது. கோட்ட, மண்டல, மாநில அளவிலான தலைமை அஞ்சல் அலுவலகங்களில் எப்போதும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் சின்னத்திரையில் எல்லாவற்றையும் காட்டும் அஞ்சல்துறை இதை மட்டும் இன்றுவரை ஒளிபரப்பு செய்ததே இல்லை.

“95 சதவிகித அஞ்சல் அலுவலகங்களில் இப்படி ஒரு சுற்றறிக்கை எங்களுக்கு வரவில்லை. ஆகவே நாங்கள் தகவல் உரிமைச் சட்ட விண்ணப்பத்தை வாங்க மாட்டோம் என மிக எளிதாகச் சொல்லி முகத்தில் அடிக்கிறார்கள். இது இந்தச் சட்டத்தின் உயர் நோக்கத்திற்கு எதிரான செயல்” என்கிறார், இந்தியன் குரல் சட்ட விழிப்புணர்வு அமைப்பின் நிறுவன உறுப்பினர் எம்.சிவராஜ்.

ஆனால் வேலூரில் உள்ள தலைமை தபால் நிலையம் இந்தச்  சேவையை செய்து கொண்டிருக்கிறது  இதைக் குறித்து வேலூர் தலைமை தபால் அலுவலகத்தில் விசாரித்தபோது, “மாதத்திற்கு நான்கு, ஐந்து விண்ணப்பங்களைப் பெற்று உரிய பொதுத்தகவல் அலுவலருக்கு அனுப்பி வைக்கிறோம். சிறு கிராமங்களில் இருந்து பெற்று கூட அஞ்சல் கண்காணிப்பாளர் அலுவலகத்துக்கு அனுப்பிவிடுவார்கள். அங்கிருந்து உரிய இடங்களுக்கு அஞ்சல்கள் அனுப்பி வைக்கப்படுகின்றன. இதற்கான பதிவேடுகளையும் பராமரித்து வருகிறோம்” என்கின்றனர்.

ஒவ்வொரு அஞ்சல் அலுவலகத்திலும் இதனை தெளிவுபடுத்தும் விதமாக போர்டு ஒன்று ஏன் வைக்கக் கூடாது?

ஒருவேளை அஞ்சல்துறையிடம் இந்த போர்டு வைப்பதற்கு பணம் இல்லை என்றால், ஆங்காங்கு உள்ள தொண்டு நிறுவனங்களை இத்தகைய போர்டுகளை வைக்க அனுமதிக்கலாமே!

இவள் பாரதி

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் : முடக்க முயற்சி

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தில் வரவேற்கத்தக்க சில புதிய திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம், 68 நாடுகளில் நடைமுறையில் இருந்தாலும் இந்திய சட்டத்தில் உள்ள பிரிவுகள்தான் மிகச் சிறந்தவை என்று கூறப்படுகிறது. இதன்படி யார் வேண்டுமானாலும் எந்தத் தகவலையும் அரசிடம் கேட்டுப் பெறலாம். எந்த ஆவணத்தையும் ஆய்வு செய்யவோ, எந்தப் பணியையும் நேரடியாகப் பார்வையிடவோ, எந்த நகலையும் இச்சட்டத்தின் மூலம் பெற்றுக் கொள்ளவோ முடியும்.

இப்படிப்பட்ட சட்டத்திற்கு வேட்டு வைப்பதுபோல் 10-12-2010ம் தேதி சில திருத்தங்கள்  வர இருந்தது. ஒரு தகவல் விண்ணப்பத்தில் ஒரே பொருள் பற்றிய தகவல்கள்தான் கேட்க வேண்டும். ஒரு விண்ணப்பத்தில் 250 வார்த்தைகளுக்கு மேல் எழுதப்பட்டிருக்கக் கூடாது. விண்ணப்பதாரர் விருப்பப்பட்டால் விசாரணையின்போது தனது விண்ணப்பத்தை வாபஸ் பெற்றுக் கொள்ளலாம். 10க்கும் மேற்பட்ட அஞ்சல் செலவை மனுதாரரே ஏற்க வேண்டும் போன்ற திருத்தங்களை உற்றுக் கவனித்த மக்கள், தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டமே இதனால் பயனற்றதாகிவிடும் என்று இதனை எதிர்த்துப் போராடினர்.

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் இந்தியாவில் வருவதற்குக் காரணமாக இருந்த இடதுசாரிகட்சிகளின் எதிர்ப்பு , பல்வேறு அமைப்புகளின் எதிர்ப்பு காரணமாக அருணாராய் போன்றவர்களை உறுப்பினர்களாகக் கொண்ட தேசிய ஆலோசனைக் குழுவில் மக்களின் உணர்வுகள் குறித்தும் புதிதாகக் கொண்டுவரப் படவுள்ள மாற்றங்கள் குறித்தும் விவாதிக்கப்பட்டது.  இதனால் இந்தச் சட்டத்தின் நோக்கமே சிதைந்துவிடும் என்று மத்திய அரசுக்குஅக்குழு பரிந்துரை செய்தது.  மாற்றுத்திருத்தங்களையும் முன் வைத்தது. இதனையொட்டி தற்போது மத்திய அரசு 31-07-2012 அறிக்கையில் சில ஆரோக்கியமான புதிய விதிமுறைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தில் தற்போது வந்திருக்கும் மாற்றங்கள்:

• பிரிவு 3: தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்ட விண்ணப்பம் 500 வார்த்தைகளுக்குள் இருக்க வேண்டும். இது அரசியல் சட்டத்திற்கே எதிரானது  இருப்பினும் இதைக் காரணம் கூறி விண்ணப்பத்தைத் தள்ளுபடி செய்யக்கூடாது.

• பிரிவு 4 (எ): ஆவணங்களை அனுப்புவதற்கு 50க்கும் மேல் அஞ்சல் செலவானால் அதற்கு மேற்பட்டதை மனுதாரரே ஏற்க வேண்டும்.இதுவும் சட்டத்தை முடக்கும் முயற்சி நிலக்கறி ஊழலில் 1.83லட்சம்கோடி கொள்ளை அடிப்பவர்கள் இதற்கு செலவு செய்யமாட்டார்களாம்.

• பிரிவு 5: வறுமைக்கோட்டிற்கும் கீழ் உள்ளவர்கள் அதற்கான சான்றிதழை விண்ணப்பத்தோடு இணைக்கவேண்டும். இல்லாவிட்டால் விண்ணப்பக் கட்டணம், தகவல்களுக்கான கூடுதல் கட்டணம் அனைத்தையும் செலுத்த வேண்டும். ஆண்டு வருமானம் 25,000  ரூபாய்க்குக் கீழ் இருப்பவர்களே வறுமைக் கோட்டிற்குக்கீழ் உள்ளவர்கள்.

• பிரிவு 10(1)ல் ஆணையத்திற்கு அனுப்பப்படும் மேல்முறையீடுகள் மீது நடவடிக்கை தொடர்வதற்கு தகுதியற்றவை எனக் கருதப்பட்டாலும் அந்த மேல் முறையீட்டினை தள்ளுபடி செய்யும் முன்பாக விண்ணப்பதாரர் தனது தரப்பினை எடுத்துச் சொல்ல வாய்ப்பளிக்க வேண்டும். பிரிவு 10(2)ல் உரிய படிவத்தில் அனுப்பப்படவில்லை என்ற காரணத்திற்காக மேல் முறையீடு மனுக்கள் தள்ளுபடி செய்யப்படக் கூடாது. பிரிவு 10(3)(ஆ)ல் முதல் மேல்முறையீடு தீர்வு செய்யப்பட 45 நாட்கள் அவகாசம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது, பிரிவு 10(4)ல் முதல் மேல்முறையீடு அலுவலரையும் ஆணையம் அழைத்து விசாரிக்க அனுமதித்துள்ளது. பிரிவு 10(6)ல் முதல் மேல்முறையீடு அலுவலரிடமும் சாட்சியம் பதிவு செய்ய ஆணையம் கோரலாம்.

• பிரிவு 12(1)ல் மேல்முறையீடு விண்ணப்பதாரருக்கு குறைந்தபட்சம் ஏழு நாட்கள் இடைவெளி இருக்குமாறு ஆணையம் அறிவிப்பு அனுப்ப வேண்டும். பிரிவு 12(3)ல் முதல் விசாரணைத் தேதியில் விண்ணப்பதாரர் வர இயலாத காரணங்கள் குறித்து ஆணையம் திருப்தியடைந்தால் இறுதி ஆணைகள் பிறப்பிப்பதற்கு முன் மனுதாரருக்கு மற்றுமோர் வாய்ப்பு அளிக்கலாம்.

• பிரிவு 14: ஆணையம் தனது அறிவிப்புகளை மனுதாரர் மூலமாக, உரிய அலுவலர் மூலமாக, பதிவு அஞ்சல் ஒப்புதல் அட்டை மூலமாக, மின்னஞ்சல் உள்ளவர்களுக்கு மின்னஞ்சல் மூலமாக அனுப்பலாம் என்று திருத்தம் வந்துள்ளது.

- புதிதாகக் கொண்டு வரப்பட்டுள்ள இத்தகைய திருத்தங்கள் இச்சட்டத்திற்கு வலிமை கூட்டுவதாக இருக்கிறது. தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்ட ஆர்வலர்கள் இதனைப்  பயனுள்ள திருத்தங்கள் என்று பாராட்டுகிறார்கள்.

தகவல் அறியும் சட்டவிண்ணப்பங்கள்  500 வார்த்தைகளுக்குள் இருக்க வேண்டும் என்ற திருத்தம் விண்ணப்பதாரர் கேட்க வந்ததை சுருக்கமாக, அதே சமயம் தெளிவாக,துல்லியமாகக் கேட்க வரையறுக்கப் பட்டுள்ளது என்றும் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர் இந்தச் சட்டத்தின் ஆர்வலர்கள்.

முன்னாள் மத்திய தகவல் ஆணையரும், தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்ட ஆர்வலருமான சைலேஷ் காந்தி கூறுகையில், "சில விண்ணப்பதாரர்கள் ஒரே தகவலைப் பெற பல கேள்விகளைக் கேட்பதுண்டு. ஒவ்வொரு கேள்வியும் கவனமாக, அதே சமயம் சிறப்பாக கேட்கப்பட வேண்டும். ஒரே பதிலைத் தரக் கூடிய பல கேள்விகளைக் கேட்பதற்கோ, ஒரே பொருள் தரக்கூடிய கேள்விகளை மற்றுமொரு விண்ணப்பமாக அனுப்பவோ எந்தத் தடையும் இல்லை" என்கிறார்.

இந்தியாவிலேயே தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தை அதிகம் பயன்படுத்துவது தமிழகம்தான் என்பது வரவேற்கத்தகுந்த விஷயம். தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் இந்தியாவில் வருவதற்கு காரணமாக இருந்தவர்களுள் முக்கியமானவரான அருணாராய் தமிழகத்தைச் சேர்ந்தவர்தான். இவர் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்துக்காகப்  பல போராட்டங்களையும், விவாதங்களையும் முன் வைத்தவர்.ஆயினும் இன்னும் தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்டம் பல இடங்களில் அரசு அலுவலர்களையும், மக்களையும் சென்றடையவில்லை என்பதுதான் வருத்தமளிக்கும் விஷயம். இந்த நிலையில் புதிதாகக் கொண்டு வரப்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் இந்தச் சட்டத்தை இன்னும் சாமானியர்களின் கரங்களுக்கும் கொண்டுசெல்லும் என்று நம்பலாம்.

தகவல் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் தனியாரையும் கொண்டு வரலாம்

மக்கள் நினைத்தால் தனி யார் துறையையும் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத் தின் கீழ் கொண்டுவர முடியும் என்று தலைமை தகவல் ஆணையர் (சிஐசி) சத்யா னந்தா மிஷ்ரா கூறினார்.

தகவல் அறியும் உரி மைச் சட்டம் தொடர்பான இரண்டு நாள் பயிற்சி முகாமை சென்னையில் வெள்ளி யன்று (ஜன.20) தலைமை ஆணையர் தொடங்கிவைத் தார். ஹைதராபாத்தில் உள்ள பொதுத்துறை தொழில்கள் கல்லூரி (ஐபிஇ), நெய்வேலி நிலக்கரி நிறுவனம் (என்எல்சி) இரண்டும் இணைந்து இந்த முகாமை நடத்துகின்றன.

செய்தியாளர்களின் கேள் விகளுக்கு பதிலளித்த சத்யா னந்தா மிஸ்ரா, “தற்போது அரசுத் துறை, பொதுத்துறை இரண் டும் பதிலளிக்கக் கடமைப் பட்டுள்ள இந்தச் சட்டம் தானாக வந்துவிடவில்லை. மக்களின் வலுவான எதிர் பார்ப்பின் அடிப்படையில் நீண்ட நெடும் இயக்கத்தின் விளைவாகவே இந்தச் சட் டம் வந்தது. அதேபோல் மக்கள் வலுவாக விரும்பு வார்களானால் எதிர்காலத் தில் தனியார் துறையும் இச் சட்டத்தின் கீழ் கொண்டு வரப்படக் கூடும்,” என்று கூறினார்.

அதேநேரத்தில் அரசு டன் பணி ஒப்பந்தங்கள் உள்ளிட்ட தொடர்புகள் உள்ள தனியார் நிறுவனங் கள் குறித்த தகவல்களை, சம்பந்தப்பட்ட அரசு அலு வலகத்திலிருந்து பெறுவதற் கான விதி சட்டத்தில் இருக் கிறது. எனினும், ஒரு தனி யார் நிறுவனம் தனது செயல் பாடுகள் தொடர்பான தக வல்கள் அரசு அலுவலகத்தி லிருந்து வெளியே செல்லக் கூடும் எனக் கருதுமானால், அந்தத் தகவல்களைத் தெரி விக்க மறுக்கக்கூடும் என் றார் அவர்.

சட்டத்தில் திருத்தங்கள் எதுவும் தேவைப்படுகிறதா என்று கேட்கப்பட்டபோது, “சட்டம் செயல்படத் தொடங் கிய கடந்த ஆறாண்டு அனுப வத்தில், அதன் அடிப்ப டைக் கட்டமைப்பில் மாற் றம் தேவைப்படவில்லை என்றே கருதுகிறோம். எனி னும் சில விதிகளுக்கான விளக்கங்கள் தேவைப்பட லாம். தகவல் வேண்டுகோள் தொடர்பான விசாரணை அமைப்பு ஏற்படுத்திக் கொள் ளும் வாய்ப்பு சட்டத்தில் இல்லை என்பதை உச்ச நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டி யுள்ளது. அத்தகைய திருத் தங்களை அரசியல் தலை மைகள்தான் (நாடாளு மன்றத்தின் மூலமாக) செய்ய வேண்டும்,”என்று அவர் பதிலளித்தார்.

மற்றொரு கேள்விக்கு பதிலளித்த அவர், “குறிப் பாக எந்த ஒரு துறைக்கும் சட்டத்திலிருந்து நேரடி யாக விலக்கு அளிக்கப்பட வில்லை. ஆனால் நாட்டின் பொருளாதாரம், பாது காப்பு, அண்டை நாடுகளு டனான உறவு ஆகியவற்றை பாதிக்கக்கூடிய தகவல் களை தெரிவிக்க மறுக்க லாம்,” என சட்டத்தில் உள் ளது என்றார்.

முன்னதாக அவர் தொடக்க உரையில், கடந்த ஆறு ஆண்டுகளில் மத்திய அரசு அலுவலகங்களுக்கும், மாநில அரசு அலுவலகங் களுக்குமாக பொதுமக்களி டம் இருந்து சுமார் 15 லட் சத்து 40 ஆயிரம் தகவல் கோரும் மனுக்களும், மத்திய தகவல் ஆணையத் துக்கு சுமார் 25 ஆயிரம் மனுக்களும் வந்தன என்று கூறினார். “எனினும் மக்கள் அமைப்புகளின் கண் ணோட்டத்தில் இது மன நிறைவு அளிக்கக்கூடிய புள்ளிவிவரம் அல்ல. இந்தி யாவைவிட மக்கள் தொகை குறைவாக உள்ள அமெரிக் காவில் இதைவிட அதிக மான மனுக்கள் வருகின்றன என்பதை மக்கள் அமைப்பு கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. எனவே இதுகுறித்த விழிப் புணர்வை பரவலாகக் கொண்டுசெல்ல வேண்டி யுள்ளது,”என்றார்.

வரலாறு நெடுகிலும் ஆட்சியாளர்கள் தங்களை அக்கறையுடன் கவனித்துக் கொள்வார்கள் என்ற எதிர் பார்ப்பில், தங்களுடைய ஒரு பகுதி சுதந்திரத்தை விட்டுக்கொடுத்து வந்திருக் கிறார்கள். அதற்கு உரிய முறையில் அரசு செயல்படும் போதுதான் அதன் நம்பகத் தன்மை நீடிக்க முடியும். நம்பகத்தன்மை இல்லாத அரசு ஆபத்தானது. எனவே அரசின் நம்பகத்தன்மை யைப் பாதுகாக்கவே அரசி யல் கட்டமைப்பால் இந்தச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட் டது.

அரசு அலுவலகங்களில் மலிந்துள்ள முறைகேடுகள் காரணமாக மக்கள் அதி ருப்தி அடைந்துள்ளனர். இந்த நிலையில் அவர்கள் கேட்கிற தகவல்கள் கிடைக் கும் என்ற வாக்குறுதி நிறை வேற்றப்பட வேண்டும். குறிப்பிட்ட தகவலை அனுப்பு வது மட்டுமே தகவல் அலு வலர்களின் பணியாக இருக்க வேண்டும். அதன் மீது கருத்துச் சொல்லக் கூடாது. பொதுநல நோக் கம் அல்லது தனிப்பட்ட நோக்கம் எதுவானாலும் மக்கள் கேட்கிற தகவல் களை தரவேண்டிய பொறுப்பு அலுவலர்களுக்கு உள்ளது.

அலுவலகத்தில் நடை பெறும் பணிகள் அனைத் தையும் பதிவு செய்தல், ஆவ ணங்களை வகைப்படுத்து தல், தொடர்ந்து கண்கா ணித்து ஈடுபடுதல் ஆகிய வழிமுறைகள் மூலம் இந்தச் சட்டத்தை வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்த முடியும் என் றும் மிஷ்ரா கூறினார். ஒரு தகவல் கேட்கப்படுகிற போது அதை எவ்வாறு தராமல் இருப்பது, அல்லது எவ்வாறு குறைந்தபட்சத் தகவலை மட்டும் தெரிவிப் பது என்பதுதான் அதிகாரி களின் அணுகுமுறையாக இருக்கிறது. ஒரு தகவலை ரகசியமாக வைத்திருப்பது ஒரு அதிகாரத்தைத் தருகி றது. குடியாட்சியில் அந்த அதிகாரம் மக்களிடமே இருக்க வேண்டும். எனவே கேட்கப்படுகிற தகவல் களை முழுமையாக வழங்க அதிகாரிகள் முன்வர வேண் டும் என்றும் அவர் கூறினார்.

தமிழ்நாடு மாநில தலைமை தகவல் ஆணை யர் ஸ்ரீபதி, என்எல்சி அதி காரிகள் கலந்து கொண்ட இந்த முகாமில், என்எல்சி சுரங்கப் பிரிவு இயக்குநர் சுரேந்திர மோகன் ஆதார உரையாற்றினார். ஐபிஇ இயக்குநர் ராம் குமார் மிஷ்ரா முகாமின் நோக்கம் குறித்து விளக்கினார். என்எல்சி மனித வளத் துறை இயக்குநர் எஸ்.கே. ஆச்சார்யா வரவேற்றார். ஐபிஇ துணைப் பேராசிரி யர் கீதா போதராஜூ நன்றி கூறினார்.

லஞ்ச ஒழிப்பு ஆணையராக குற்றவாளியா? உச்சநீதிமன்றம் கேள்வி

மத்திய ஊழல் கண்காணிப்பு ஆணைய (சிவிசி) தலைமை ஆணையராக பி.ஜே. தாமஸ் நியமித்தது எப்படி? என்று உச்ச நீதிமன்றம் கேள்வி எழுப்பியுள்ளது.

குற்றப்பத்திரிகையில் இடம்பெற்றவரை இத்தகைய உயரிய பதவிக்கு நியமித்ததன் பின்னணி என்ன? என்று உச்ச நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி எஸ்.ஹெச். கபாடியா கேள்வியெழுப்பியுள்ளார்.

தொடர்ந்து இரண்டாவது வாரமாக மத்திய அரசு மீது உச்ச நீதிமன்றம் கடும் அதிருப்தியைத் தெரிவித்துள்ளது.

கடந்த வாரம் பிரதமர் மீது உச்ச நீதிமன்றம் கடும் அதிருப்தியை வெளியிட்டது. இப்போது தலைமை ஆணையர் நியமன விவகாரத்திலும் கடும் கண்டனத்தை தெரிவித்துள்ளது.

இந்த வழக்கு தொடர்பாக அரசின் பதிலை அட்டர்னி ஜெனரல் ஜி.இ. வாஹன்வதி, திங்களன்று நீதிமன்றத்தில் சீலிட்ட உறையில் அளித்தார். அப்போது பேசிய நீதிபதி, இந்த பதிலை பார்க்காமலேயே ஒரு விஷயத்தைக் கவனிக்க வேண்டியுள்ளது, அதாவது ஒருவர் மீது குற்றப் பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ள நிலையில் அத்தகையவரை இதுபோன்ற மிக முக்கியமான பதவியில் அமர்த்தியது எப்படி என்பது தெரிந்தாக வேண்டும்.

தாமஸ் மீது கூறப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டு விவரத்தைப் பரிசீலனை செய்த பிறகே அரசின் பதிலை பரிசீலிக்க முடியும் என்று குறிப்பிட்ட நீதிபதி, இந்த வழக்கை இரண்டு வாரங்களுக்கு தள்ளி வைப்பதாகக் குறிப்பிட்டார்.

நீதிபதிகள் கே.எஸ். ராதாகிருஷ்ணன், ஸ்வதந்தர் குமார் ஆகியோர் அடங்கிய பெஞ்ச், இந்த ஆவணத்தைப் பரிசீலித்து பின்னர் முடிவு செய்வதாக நீதிபதி கபாடியா கூறினார்.

பி.ஜே. தாமஸ் மீது பாமாயில் இறக்குமதி ஊழல் வழக்கில் குற்றப் பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது.

முன்னதாக இந்த வழக்கு தொடர்பான பதிலை அரசு தாக்கல் செய்தது. அப்போது பி.ஜே. தாமஸ் நியமனத்தில் உரிய தகுதி வரையறைகள் பூர்த்தி செய்யப்பட்டுள்ளனவா? என்று நீதிபதிகள் கேள்வியெழுப்பினர். அவரது நம்பகத்தன்மை எந்த அளவுக்கு அளவிடப்பட்டது என்றனர். குற்றப் பத்திரிகையில் பெயர் உள்ள ஒருவரை இத்தகைய உயர் பதவிக்கு பரிந்துரைத்தது எவ்விதம் என்பது வியப்பாக உள்ளது என்றனர்.

இதற்கு பதிலளித்த அட்டர்னி ஜெனரல் வாஹன்வதி, பாமாயில் இறக்குமதி ஊழலில் தாமஸýக்கு எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை. இவர் மீது வழக்குத் தொடர அதனால்தான் அனுமதிக்கப்படவில்லை என்று கூறினார்.

யூகத்தின் அடிப்படையில் இந்த வழக்கைப் பார்த்தால், ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவர் மீது குற்றச்சாட்டு இருப்பதாக வைத்துக் கொள்வோம், அப்படியிருப்பின் அவரை தலைமை ஆணையர் பதவிக்கு எவ்விதம் நியமிக்க முடியும்? அத்தகைய நபர்தான் லஞ்ச ஒழிப்புத்துறையில் சிறப்பாக பணியாற்றுவார் என்று எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்? என்று நீதிபதிகள் கேள்வியெழுப்பினர்.

ஒவ்வொரு கட்ட விசாரணை குறித்தும் சிபிஐ-யின் விளக்கம் தேவை என்றனர்.

பணியாளர்களுக்கான விதிமுறையில், ஒருவர் மீது குற்றப் பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்பட்டிருந்தாலே அவரது பெயர் பதவி உயர்வுக்கு பரிசீலிக்கப்படக் கூடாது என்றுள்ளதை நீதிபதிகள் சுட்டிக் காட்டினர்.

2002-ம் ஆண்டிலிருந்தே இவர் மீது வழக்கு நிலுவையில் உள்ளது. அப்போதிருந்தே அவரது பெயர் பதவி உயர்வுக்குப் பரிசீலிக்கப்படவில்லை. இத்தகைய சூழலில் அவரால் ஊழல் கண்காணிப்பு ஆணையராக (சிவிசி) எப்படி சிறப்பாக செயலாற்ற முடியும்? அவருக்கே குற்ற உணர்வு, நெருடல் இருக்காதா? என்று நீதிபதிகள் கேட்டனர். இது மிகவும் முக்கியமான வழக்கு. எனவே ஒவ்வொரு கட்டமாக ஆராய்ந்து அதனடிப்படையில் தீர்ப்பு அளிக்கப் போவதாக நீதிபதிகள் கூறினர்.

இந்த வழக்கு தகுதியின் அடிப்படையில் ஏற்கப்பட்டதல்ல. இந்த முழு வழக்குமே நம்பகத் தன்மை அடிப்படையிலானது. அனைத்து நடைமுறைகளும் கே.வி. தாமஸ் நியமனத்தில் பின்பற்றப்பட்டுள்ளனவா? என்பதை இந்த நீதிமன்றம் ஆராயும்.

இதுபோன்ற சில குற்றச்சாட்டுகள் கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டால், நீதிமன்றங்களின் ஒவ்வொரு நியமனத்தையும் பரிசீலிக்க வேண்டியிருக்கும் என்று அட்டர்னி ஜெனரல் பதிலளித்தார். பொதுநல அமைப்புகள் தொடர்ந்த வழக்கில் கூறப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டுகள் தவறானவை என்றும் வாஹன்வதி வாதாடினார்.

தாமஸ் நியமனத்துக்கு எதிர்க்கட்சிகள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்ததையும் மனுதாரர்கள் சுட்டிக்காட்டியிருந்தனர். கேரளத்தில் உணவுத் துறைச் செயலராக கே.வி. தாமஸ் இருந்தபோதுதான் பாமாயில் இறக்குமதி ஊழல் நடைபெற்றது. இதில் அவர் மீதும் குற்றப் பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. பாமாயில் இறக்குமதி ஊழல் வழக்கை மாநில லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை கையாள்கிறது. ஆனால் தாமஸ் மத்திய லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை ஆணையராக உள்ளார்.

மேலும் தொலைத் தொடர்புத்துறைச் செயலராகவும் இவர் பணியாற்றியுள்ளார். 2-ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் அலைக்கற்றை ஒதுக்கீட்டு விவகாரத்தில் இவருக்கும் தொடர்புள்ளது என்று மனுதாரர்கள் குறிப்பிட்டிருந்தனர்.

ஆனால் இப்பதவிக்கு தாமûஸ நியமிக்க வேண்டும் பிரதமரும், உள்துறை அமைச்சரும் என நிர்பந்தித்துள்ளனர். எதிர்க்கட்சித் தலைவர் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்த போதிலும் தாமஸ் நியமனம் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. சிவிசி உள்ளிட்ட உயர் பதவிக்கு நியமிக்கப்படுபவரை தேர்வு செய்ய 3 பேரடங்கிய குழு உள்ளது. இந்தக் குழுவில் பெரும்பான்மை பெற்ற ஒருவரே நியமிக்கப்படுவார். அல்லது ஒரு மனதாக தேர்வு செய்யப்படும் நபரே இப்பதவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஆனால் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் ஏற்காத நிலையில் தலைமை ஆணையராக தாமஸ் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். இவரது நியமனம் சட்ட விரோதமானது. இவர் செயல்படக் கூடாது என்றும், இவரது நியமனத்தை சட்ட விரோதமாக அறிவிக்க வேண்டும் என்றும் தன்னார்வ அமைப்புகள் தாக்கல் செய்த மனுவில் குறிப்பிட்டிருந்தன.